Ἡ ἱστορία ἑνός χώρου δέν εἶναι μόνο αὐτή πού καταγράφεται.
Κυρίως εἶναι αὐτή πού δέν φάνηκε:
τό σιωπηλό δάκρυ, ὁ ἀνέκφραστος πόνος, ὁ βαθύς ἀναστεναγμός.
Γιατί σ’ αὐτά θεάθηκε τό «περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου» τῆς Γεσθημανῆς
κι ἑτοίμασε τό κενό μνημεῖο πού ἔφερε «χαρά ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ».
π. Ανδρέα Αγαθοκλέους
Η έκφραση των θετικών αισθημάτων μας
μπορεί να γίνεται με το βλέμμα, με το λόγο,
με τις κινήσεις του σώματος.
Η αγάπη που έχουμε μέσα μας
είναι καλό να εκφράζεται.
Ο άλλος που είναι δίπλα μας
μπορεί να χρειάζεται
αυτή την έκφραση για να ζήσει.
Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ύλη.
Έχει και ανάγκες ψυχικές.
Πεινά για μια αγκαλιά ως πράξη αγάπης,
διψά για ένα λόγο στοργής και κατανόησης.
Είναι λάθος να περιορίζεται η ελεημοσύνη
σε λεφτά ή ρούχα ή φαγητό.
Χρειάζονται και αυτά βεβαίως,
αλλά ο Χριστός είπε το
«ούκ επ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος».
