π. Βασίλειου Αργυριάδη
Η συναίσθηση της δικής μας ανεπάρκειας δεν είναι πια αφορμή απελπισίας. Δεν χρειάζεται να είμαστε επαρκείς. Χρειάζεται να είμαστε εκεί, «ομοθυμαδόν», όλοι μαζί σαν ένα, προσκομίζοντας καθένας τα ασθενή και τα ελλείποντά του, και μαζί όποια πίστη γεννιέται μέσα από τέτοια υλικά... Προπαντός με καρτερία! Καρτερία για μια βουή που σκίζει πέτρες και σκοτάδια.
