Ἡ ἀνάμνηση εὐχάριστων γεγονότων, πού ζήσαμε μέ ἀνθρώπους
πού τώρα δέν εἶναι πιά στή ζωή μας, προκαλεῖ λύπη.
Ὅμως, ἄν συνοδεύεται - ἡ ἀνάμνηση –
μέ εὐχαριστία στό Θεό πού μᾶς τά ἔδωσε ὡς δῶρα,
ἡ λύπη μετατρέπεται σέ χαρμολύπη,
πού πλέον δέν διαλύει τό πρόσωπο.
Εἶναι κι αὐτός ἕνας τρόπος ἐπιβίωσης…
